Borowec, Szczyt Musała	Bansko, Razłog, Dobriniszte	Rilski monaster, Park przyrody "Rilski monaster"
Welingrad, Jundoła	Kostenec, Momin Prochod, Dołna Bania	Narodowy park "Riła”, Park przyrody “Rilski ezera”
Belica, Jakoruda, Dobyrsko	Samokow, Bełczin, Gowedarcy	Park Narodowy „Pirin”, Szczyt Wichren
Melnik, Rożenski monaster	Saparewa Bania, Panicziszte, Maliowica	Goce Dełczew, Kowaczewica, Leszten, Dolen

Narodowy park „Riła” rozciąga się na grzbietach górskich i upodnóża czterech głównych działaów łańcucha włączając masywy igłolistne. Jest to najwyższy szczyt na Półwyspie Bałkańskim Musala (2925 m). Mają tu swe źródła trzy najdłuższe rzeki Płw. Bałkańskiego – Iskyr, Marica i Mesta. Region został ogłoszony parkiem narodowym w 1992 r. Włączono do niego rezerwaty „Parangalica”, „Centralen Rilski Rezerwat”, „Ibyr” i „Skakawica”. Są to przykłady chronionych naturalnych eko-systemów, wchodzących w skład systemów przyrody reprezentacyjnych dla Bułgarii i całej Europy. Jest tu ponad 120 jezior polodowcowych położonych w wysokich partiach gór i wysokogórskich basenach wodnych. Najgłębsze jest „Okoto” (37,5 m), największą powierzchnię ma „Smradliwo”(212 dka), najwyżej położone (2709 m. n.p.m.) jest „Ledenoto Ezero” a najdłuższe nazywa się „Bliznaka”. W Parku są 4 strefy leśne: bukowa, igłolistna leśna, subalpejska i alpejska. Lasy są tu przeważnie 90-letnie. Fauna Parku jest bogata – 178 gatunków zwierząt, o znaczeniu krajowym, europejskim i światowym. Park stwarza doskonałe warunki ich ochrony. Park Narodowy „Riła” daje wielu turystom możliwość obcowania z dziką, nietkniętą ręką ludzką, przyrodą. Coraz więcej z nich chce korzystać ze specjalnych form turystyki jak i wypoczynku na łonie przyrody. Na terytorium Parku krzyżuje się wiele znanych w Bulgarii i zagranicą oznakowanych szlaków turystycznych. Jest tu 17 schronisk na ok. 1930 osób. W rejonie parku przyrody jest wiele pomników kultury. „Sedemte rilski ezera” to wspaniałe cyrki lodowcowe w Północno-zachodniej Rile, teraz pod formą siedmiu jezior polożonych tarasowo. W niskie partie do poziomu średniego to polany górskie porośnięte kwiatami i niskimi zagajnikami, a wyżej – tylko wielkie, gołe masywy skalne. Do jezior Rylskich można dotrzeć z Saparewej Bani lub z Monastyru Rylskiego, podziwiając przez cały czas zachwycającą panoramę. Ze szczytu Damka widać błękit lustrzanych powierzchni trzech najniżej położonych jezior. Na północny-zachód znajduje się jezioro o wielu nazwach – „Okoto”, „Syrceto” (Serce) lub „Syłzata” (Łza) – jego głębokość jest równa wysokości 8-piętrowego budynku. Na wschód rozciąga się przepaść i rwące potoki, które wypływają z dwóch najwyższych jezior. Zimą trasy wspinaczek mogą być pokonywane jedynie przez starych, doświadczonych taterników. Najprzyjemniej jest tu w sierpniu, wtedy soczysta zieleń i świeże, chłodne powietrze przyciągają turystów. Wielu z nich całe lato spędza w okolicy jezior. Piękno przyrody przyciąga nie tylko turystów. W 1929 r. Przybyli w te strony Biali Bracia wraz ze swym nauczycielem i mistrzem Petyrem Dynowem, urządzili tu obóz namiotowy, i przybywają tu do dziś – każdego lata. Mariszki ezera to rezerwat przyrody w rejonie źródeł rzeki Maricy, położony 1700 – 2925 m. n.p.m. w najwyższej części Riły. Tutaj są rekordziści tych gór: Musała, Manczo, Mariszki czał, Studenec. Na północ i północny-wschód tereny te graniczą z Kajzerowija Pyt, szlakiem, który niegdyś miał połączyć uzdrowisko Borowec z doliną rzeki Mesty. Ten trudno dostępny teren o surowych warunkach klimatycznych dał schronienie niektórym rzadko spotykanym gatunkom bułgarskiej fauny – kozicom górskim i orłom. Rezerwat zachował surowe piękno dzikiej przyrody.