|
|
| Warna |
Złote Piaski, Riwiera, Aładża monaster |
|
| Albena, Bałczik, Kraniewo |
Św. Konstantyna i Heleny, Słynczew den |
|
| Region Warny |
Szabla, Durankułak, Krapec, Rusałka |
|
| Obzor, Biała, Szkorpilowcy |
Neseber, Pomorie, Rawda |
|
| Primorsko, Kiten, Lozenec |
Carewo, Achtopol, Sinemorec |
|
|
Strandża to łańcuch górski w południowo-wschodniej Bułgarii i w
Turcji, ciągnący się między Morzem Czarnym i Doliną Trakijską, od Burgasu do Istambułu. Najwyższym szczytem na
terytorium Bułgarii jest Gradiszte (710). Klimat jest tu przejściowo-śródziemnomorski,
wpływ okazuje Morze Czarne. Jest to teren pagórkowaty – z wieloma zaokrąglonymi wierzchołkami i
przecięty licznymi dolinami. Dwa główne grzbiety górskie to: Rezowski i Bosnenski. Główne rzeki to: Weleka i Rezwaja. Wewnętrzna i zachodnia część Strandży to dzikie, masywne skały krasowe,
bogate w rozpadliny i przepaście. Jest tam wiele krasowych źródeł
i pieczar.
"Weleka" ma 147 km długości i wypływa z
terytorium Turcji. Przecina granicę bułgarską płynąc malowniczym przełomem w skałach z licznymi meandrami. Rzeka ma tu skaliste dno i wiele progów skalnych.
Potem, dzięki wielu dopływom, staje się szeroka, z zakolami. Wlewa się do Morza Czarnego przez malownicze, szerokie ujście
– estuar. Rzeka zalewa przybrzeżne lasy, nadając im charakterystyczny wygląd "łongozu", t.j. nieprzebytego, splątanego gąszczu
drzew i pnączy. "Rezwaja" jest mniej znana i wciąż jeszcze pozostaje w strefie granicznej. Ona także ma swe źródła w Turcji, płynie w malowniczym korycie skalnym a jej ujście koło wsi Rezowo to meander.
Park przyrodniczy "Strandża" jest najwiąkszym w Bułgarii, jeśli chodzi o powierzchnię, i jednym z najbardziej różnorodnych w
Europie pod względem biologicznym. Na jego terytorium jest wyodrębnionych 5 rezerwatów, w tym – najstarszy w Bułgarii - "Silikozja". Jest tu 12 miejsc objętych ochroną, jak:
rezerwat architektury we wsi Bryszlian, rezerwat folkloru – we wsi Byłgari, wiele pomników kultury i zabytków archeologicznych.
Tysiącletni rozwój cywilizacji na tych terenach pozostawił swój ślad: dolmeni, pozostałości trackich świątyń i miejsca składania
ofiar, mogiły i nekropole, kaplice i święte źródła. Zachwyca tradycyjna architektura strandżanska we wsi Bryszlian, w Małko
Tyrnowo, i in. Bogaty folklor tych stron – pieśni, zwyczaje i obrzędy – zachowały oryginalny, prastary charakter, jak np. pogański obyczaj
tańca na rozżarzonych węglach (t.zw. nestinarski) we wsiach Byłgari i Brodiłowo
Malko Tyrnowo oddalony jest 75 km od Burgasa, 10 km. na granicy z
Turcją, do Istanbul tylko 300 km. Gmina jest w całości w
obrębie Park przyrodniczy "Strandża". W miejscu
dzisiejszego miasta istniała osada tracka, z którego
dolmenów i innych nekropolii kopiec, znajdował się tu i Rzymskiego stacji
drogowych. Dziś miasto ma miejsce pod koniec wieku XVI. Dostać się do marmuru, w dziesiątkach
sklepów rozkwit handlu.
W XIX wieku Malko Tyrnowo było piękne i
zamożne miasto około 8000 mieszkańców. Po Berliński Traktat (1878) pozostawał
w Imperium Osmańskiego. Podczas Powstanie Ilindeńskie (1903) jest tu powiat Komitet Rewolucyjny. Po brutalnym
pogrom około 5000, zbiegł do Bułgarii. Miasto odrzucone obcych mocarstw w 1913 roku.
Muzeum Historyczne jest 5 domów, typowych
przedstawicieli renesansu. Archeologicznych sekcja przedstawia płyty z
marmuru, kolumny z greckimi napisami, naczynia i dwie szczyt Tracki grobowiec
kopułą. Jest ekspozycja ikona miejscowych
rzemieślników, a także kolekcji etnograficznej są autentyczne
przedmioty z tego regionu. Kościół "Wniebowzięcia Matki Boskiej" jest na
fundamentach starego kościoła z 1754 roku. Kościół katolicki "Świętej Trójcy"
zostały przeniesione ikony, ołtarz i płyty kościół
z Adrianopolem Kościół "Św Cyryla i Metodego".
Wieś Bryszlian jest rezerwat architektury
i zespołów z domów typową dla architektury Strandży XVII i XIX
wieku. Spośród tych, 9 są zabytki architektury o
znaczeniu krajowym, 22 są zespoły. Położony 10 km na
północny zachód od Malko Tyrnowo i 65 km od Burgas.
Historyczne miejsce "Petrowa niwa" (Piotrowa niwa) w pobliżu wsi Stoilovo, 20 km
od Malko Tyrnowo. W miejscu jest pomnika Ilindeńsko powstania w 1903 roku, objęta ekspozycji muzealnej i
kostnica świątyni. Tutaj w 1903 roku IMRO Kongres decyduje o uznaniu
powstania, które wybuchło w 18 sierpnia. 26 dni ostatnie
walki epopeja słabo uzbrojonych rebeliantów przeciwko 40 000 wojska. Spalonych
wsiach ponad 60 tysiące starców, kobiet i
dzieci zostało zabitych lub uprowadzonych. Trzy czwarte
populacji znajdzie zbawienie w wolnej ziemi bułgarskiej.
|
|
| |
