Warna	Złote Piaski, Riwiera, Aładża monaster	Burgas
Albena, Bałczik, Kraniewo	Św. Konstantyna i Heleny, Słynczew den	Słoneczny brzeg, Św. Włas
Region Warny	Szabla, Durankułak, Krapec, Rusałka	Kawarnia, Przyądek Kaliakra
Obzor, Biała, Szkorpilowcy	Neseber, Pomorie, Rawda	Sozopol, Diuni, "Ropotamo - Weleka"
Primorsko, Kiten, Lozenec	Carewo, Achtopol, Sinemorec	Góra Strandża, Malko Tyrnowo

Złote Piaski leżą w malowniczej części ekologicznie czystego zalewu Północnego Czernomoria, 18 km od Warny. Kurort ten znajduje się na terenie Parku Przyrody "Złote Piaski". W większej swej części zachował się on w stanie nienaruszonym. Pobliskie morze i nadmorski klimat powodują, że park ten różni się od innych parków narodowych. Gęsty las liściasty oplątany lianami spuszcza się po zboczu do morskiego brzegu. Wśród tego wspaniałego masywu zieleni rozrzucona jest miejscowość wypoczynkowa. Hotele, lokale, tereny sportowe i miejsca rozrywki ciągną się nie tylko wzdłuż brzegu morskiego, lecz także w lesie, który przechodzi bezpośrednio w plażę. Złoty piasek zaczyna się w miejscu, gdzie kończą się drzewa. Ogromnym bogactwem kurortu są lecznicze wody mineralne. Złote Piaski są nosicielem "Niebieskiej flagi" – międzynarodowej nagrody dla ekologicznie czystych kurortów. Plaża ma 3,5 km długości, w swoim najszerszym miejscu ma ok. 100 m, co powoduje, że jest uważana za jedną z najlepszych w Europie. Jest równa i pokryta złocistym piaskiem. Na dnie morskim nie ma w tym miejscu skał i gwałtownych zmian głębokości. Woda jest czysta, o mniejszej zawartości soli, niż w Morzu Śródziemnym. Nie ma groźnych ryb i zwierząt. Wodny park "Akwapolis" jest wspaniały atrakcją. Położony jest w lesie, utrzymany w mauretańsko-śródziemomorskim stylu, z malowniczym widokiem na morze i Złote Piaski. Łączy naturalny park z atrakcjami wodnymi: basenami, zjeżdżalniami, jacuzzi, fontannami, wodospadami i.t.d. U wejścia do parku wzniesiono ścianę do uprawiania wspinaczki z siedmioma trasami, zaprojektowaną przez mistrza świata we wspinaniu – Hiszpana Pedro Ponsa. Pomocą służą instruktorzy z klubu sportów “extreme”. W pobliżu jest amfiteatr, wodospad, sztuczne jezioro i bar panoramiczny "Alkazar". Klub wakacyjny "Riwiera" jest położony w naturalnym parku wśród wiekowych drzew niedaleko wspaniałej plaży. Znajduje się 17 km od Warny w Złotych Piaskach. Jest to była rezydencja rządowa z hotelami różnej kategorii. Proponuje się tu turystom łagodny klimat, nowoczesną balneoterapię i dobre warunki do uprawiania sportów wodnych. Riwiera jest idealnym miejscem wczasów rodzinnych i spełnia wszystkie wymagania jeśli chodzi o organizację zjazdów i konferencji. Park przyrody "Złote Piaski" znajduje się 17 km od Warny. Jeszcze w 1943 r. został ogłoszony terytorium chronionym. Zgodnie z kryteriami Światowego Związku Ochrony Przyrody (IUCN) parkowi przyznano piątą kategorię terenów chronionych. Strefa lasu ciągnie się wzdłuż linii brzegowej, otacza kompeks turystyczny Złote Piaski, a w swej części południowej łączy się z lasami warneńskich dzielnic willowych. Na terytorium parku rosną naturalne lasy liściaste. Pod ochroną znajduje się 20 rzadko spotykanych i zagrożonych wyginięciem gatunków roślin, 70 gatunków ptaków i 20 gatunków saków. W południowo-zachodniejczęści parku położony jest "Aładża Monastyr". Wyjątkowym pomnikiem przyrody jest liczące 200 lat drzewo - czinar (Platanus orientalis) – o obwodzie 4 m. Jest tam pięć oznakowanych tras turystycznych o różnym stopniu trudności. Na trasach znajdują się stare obmurowane ujęcia wody mineralnej zdatnej do picia, miejsca do odpoczynku ze wspaniałymi widokami na morze. Aładża Monaster - w języku tureckim “Aładża” znaczy pasterz. Nazwa ta pochodzi stąd, iż znaleziono tu wyraźne rysunki skalne o motywach pasterskich o okresu wczesnego Średniowiecza. Chrześcijaństwo w okolicach Odesos (dzisiejsza Warna) rozwijało się jeszcze w drugiej połowie I w. i pierwsi chrześcijanie mogli się tu zbierać na modlitwy, nikt ich tutaj nie niepokoił. Wg historyków, prymitywne cele klasztorne w skałach istniały jeszcze w IV w. Pierwsze wykopaliska archeologiczne pochodzą z epoki wczesnobizantyńskiej – monety z czasów Konstantina (IV w.) i Justyniana (V w.) oraz ceramika. Jaskinie były wykorzystywane także jako kryjówki w czasie napadów barbarzyńców. Klasztor zyskał swą dzisiejszą postać w XII w. Pomieszczenia, w których mieszkali mnisi były wyciosane bezpośrednio w skałach wapiennych i połączone zewnętrznymi schodami. Na dolnym poziomie znajdowały się cele zakonników, pomieszczenia ogólne (kuchnia, sala ogólna) i mała kaplica, a piętro górne było przeznaczone na kościół. Do dnia dzisiejszego zachowała się część malowideł ściennych w kaplicy. Odwiedzenie wyciosanych w prostopadłej ścianie pomieszczeń pozostawia ogromne, niezapomniane wrażenie. O kilkaset metrów stąd znajduje się jeszcze jeden taki monaster zwany „Katakumby”.